Τζίνα Χονδρού - Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια -Psychologyhealth.gr

Τζίνα Χονδρού, M.Sc.
Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια

Ψυχολογική Ενηλικίωση!

Είστε αρκετά μεγάλοι…ή μήπως όχι;

 

Έχετε κλείσει τα 18 προ πολλού, εργάζεστε, μένετε σε δικό σας σπίτι, έχετε δικό σας εισόδημα. Έχετε σχέσεις φιλικές, ερωτικές, ίσως μάλιστα να είστε και γονείς. Είστε όμως σίγουρα ψυχολογικά ενήλικοι;

 

 

Η ενηλικίωση έχει πολλές πλευρές και όχι μόνο αυτή των δικαιωμάτων και της ανεξαρτησίας.

 

Δείτε πώς είναι και τι μπορεί να κάνει ένας ψυχολογικά ενήλικος άνθρωπος!

 

1.  Παίρνει μόνος τις αποφάσεις του.

Για τις σπουδές, την εργασία, το σπίτι και τις αγορές του, τον σύντροφο και τους φίλους, τη γενικότερη πορεία ζωής που επιθυμεί. Δεν χρειάζεται την άμεση ή έμμεση άδεια, επιβεβαίωση ή καθοδήγηση από τους γονείς ή άλλα υποκατάστατα γονέων.

 

2.  Είναι αυτάρκης.

Μπορεί να υλοποιήσει και να υποστηρίξει μόνος τις αποφάσεις του. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να επιθυμεί ή και να δέχεται οικονομική ή άλλη βοήθεια. Σημαίνει ότι και χωρίς αυτή, μπορεί να προχωρήσει μπροστά.

 

3.  Διαθέτει ικανότητα επιβίωσης.

Όχι στη… ζούγκλα, αλλά σε ένα συνηθισμένο σπίτι και στην κοινωνία που ζει! Μπορεί για παράδειγμα να κοιμάται και να ξυπνά μόνος του, να μαγειρεύει και να πλένει, να τακτοποιεί τις γραφειοκρατικές του υποθέσεις, να ξέρει πώς λειτουργεί το σπίτι του (ηλεκτρικά, νερό, φυσικό αέριο κ.ά.), να γνωρίζει πού απευθύνεται για το κάθε τι και πολλά άλλα…

 

4.  Αναλαμβάνει την ευθύνη της ζωής του.

Δεν κατηγορεί μοιρολατρικά τους άλλους για αυτό που είναι, αλλά αναλογίζεται και αξιοποιεί τις δικές του δυνατότητες. Απομακρύνεται από όσους επιθυμούν να τον κρατήσουν παιδί και επιλέγει τους δικούς του φίλους.

 

5.  Έχει συμφιλιωθεί με τους γονείς του ή με τα συναισθήματα που βίωσε ως παιδί.

Μπορεί να τους πει όχι απενοχοποιημένα, να απομακρυνθεί αν χρειάζεται ή να έρθει κοντά τους χωρίς να ξαναγίνεται παιδί, να χαίρεται χωρίς τύψεις αν κάνει πράγματα που εκείνοι δεν εγκρίνουν, παρότι τους εκτιμά για όσα προσέφεραν. Δεν καταφεύγει στη μαμά σε κάθε δύσκολη στιγμή και γενικά δεν έχει σχέση συνεξάρτησης με τους γονείς του.

 

6.  Έχει ολοκληρώσει τις σπουδές του.

Αξιοποιεί την εμπειρία του, φυσικά επιμορφώνεται και μαθαίνει δια βίου, αλλά δεν παρατείνει την παραμονή του στο τυπικό σύστημα εκπαίδευσης συσσωρεύοντας πτυχία και μεταπτυχιακά. Τολμά να βγει στο σχολείο της ζωής.

 

7.  Δεν φοβάται να κατασταλάξει και να δεσμευτεί.

Πάντα μπορεί να δοκιμάζει τις δυνάμεις του σε νέους τομείς, αλλά έχει σταθερά σημεία αναφοράς, μια σταθερή ταυτότητα και ρόλο ενήλικου (όχι επαναστατημένου εφήβου) σε όλους τους τομείς της ζωής του.

 

Πολλοί νέοι άνθρωποι, βρίσκονται για χρόνια σε μία ενδιάμεση κατάσταση, που συχνά ονομάζεται «αναδυόμενη ενηλικίωση».

 

Προσπαθούν να αποφασίσουν ποιοι είναι και τι θέλουν να κάνουν, έτσι η περίοδος αυτή χαρακτηρίζεται από αστάθεια, διερεύνηση των δυνατοτήτων και μερικές φορές υπεραισιοδοξία. Παρότι νομικά και πρακτικά δεν δεσμεύονται από τους γονείς τους ή κάποια άλλη «υποχρέωση» (π.χ. σχολική εκπαίδευση), δεν νιώθουν έτοιμοι να αναλάβουν πλήρως την ευθύνη της ζωής τους.

 

Οι έννοιες της ευθύνης, αυτοδιαχείρισης, αυτονομίας, όσο κι αν γοητεύουν, άλλο τόσο μερικές φορές τρομάζουν.

 

Η μετάβαση στην ψυχολογική ενηλικίωση προϋποθέτει επίγνωση των εξωγενών παραγόντων (π.χ. υπερπροστασία) και σκέψεων – συναισθημάτων που την εμποδίζουν (π.χ. φόβος της ελευθερίας, ανασφάλεια, μοναξιά, άγνοια).

 

Προϋποθέτει επίσης τόλμη να διερευνήσετε την ενηλικίωση ως δυνατότητα κι επιλογή!

 

 

© ΤΖΙΝΑ ΧΟΝΔΡΟΥ, M.Sc.
ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ

 

Δημοσιεύτηκε στις 17-02-2016, στον ιστότοπο www.tsemperlidou.gr.